Deze zomer heb ik het bijbelboek Jozua doorgelezen. Heel boeiend en bijzonder. Want in dit bijbelboek komt naar voren dat God een erfdeel, een zegening of ook wel belofte genoemd, voor jou en mij heeft klaarliggen. Wij hoeven dit alleen maar in ontvangst te nemen. Ja je leest het goed; ‘ nemen’. Dit betekent dus dat God niet zegt; ‘hou je hand maar op dan geef ik je het’. Nee het volk Israel moest ook het land Kanaan, het beloofde land van melk en honing, stad voor stad veroveren.

Toen dit zo in me om ging besefte ik dat het iets moois en geweldigs was om de zegeningen in ontvangst te nemen. Ja het staat gelijk aan carpediem, ofwel pluk de dag! En dit betekent dat we mogen genieten van wat de dag ons geeft. We mogen genieten van de zegeningen die God ons geeft! Is dat niet iets bijzonders?!

Hier wilde ik een kunstwerk over maken, een bijenkorf, want het ging immers over het land van melk en honing. Maar dat deed me ook beseffen dat ik niet wist waarom er stond het land van melk en honing en waarom niet het land van sinassappels en perzikken? Hier wil ik iets over vertellen… Een mannetjes bij is een dar. Als je dit nu naar het Hebreeuws trekt dan is dit dabar en betekent  het Woord van God. Honing is dus symbool voor het Woord van God
Whauw geweldig niet?! En melk staat in 1 Petrus 2:2 dat we mogen groeien, opwassen.

We mogen naar het land van melk en honing gaan, ofwel het land waar we mogen groeien in het Woord van God! Hierdoor kunnen we de zegeningen in ontvangst nemen. En wat dat voor ons als christenen betekent? Pluk de dag!

Carpediem groet!

even vertellen, ik ben geslaagd voor maatschappelijk werkster, ben er blij mee!!!!!

Heerlijk vakantie op z’n tijd, geniet jij ook een beetje? Het is ook de v van vrijheid en vrede en ja ook vergeving als je dicht bij elkaar vertoefd en anders nooit

Beste mensen,

Een tijd even niets van me laten horen daar ik druk bezig was met de scriptie. Nu deze is ingeleverd heb ik weer zeeen van tijd.

Ik werd vandaag erg bepaald bij vergeving. Hier zit het woord geven in. Als we de ander vergeven dan geef je de ander eigenlijk jouw zegen. Je zegt eigenlijk dat je het goede in de ander naar voren wilt halen, door niet meer stil te staan bij wat de ander je heeft aangedaan. Dat is iets geweldigs.
Misschien vraag je je nu af wanneer je iemand hebt vergeven. Richard Klomp zei zolang je telt, telt het niet. Soms houden we bij wat de ander allemaal je wel niet heeft aangedaan. Dan zijn we aan het tellen. En zo lang dat je dit doet telt de vergeving niet. Je ziet niet het goede van de ander maar je ziet wat hij of zij allemaal verkeerd heeft gedaan. Zo lang je telt telt het niet!
En wanneer je stopt met tellen, kun je ineens weer ontvangen. Je ziet de leuke dingen van de ander, je kunt weer een gesprek aanknopen met de ander, je kunt weer ademen en leven!

Ook Jezus vergeeft ons als we naar Hem toekomen met onze tekorten onze foute en boze handelingen. Hij heeft Zijn leven gegeven, zodat wij het leven mogen ontvangen!

Vergeven kost ons dus wel wat. Wat het ons kost? Dat we durven geven aan de ander, datgene dat er voor zorgt dat we in de communicative ruimte ons bevinden. Ja een hele mond vol. Maar eenvoudig gezegd dat we ons kwetsbaar opstellen, door soms de eerste te zijn die zegt wat het met hem of haar doet van wat er gebeurd is of de eerste zijn door een fout te erkennen of de eerste zijn die een compliment uitdeeld aan iemand die hij of zij niet mag. Dit is de dialoog zoeken met de ander! In deze dialoog kun je jouw liefde geven aan de ander om verder te gaan!

Vergeving geeft een diepe loutering denk ik en geeft een diepe verbinding met de ander die vreugde schept in elk hart!
Jezus heeft Zijn leven gegeven voor jou en mij. dat is Liefde van de eerste plank! Dat heeft bij mij een enorme bevestiging gegeven dat Hij mij ziet staan en van me houdt! Deze erkenning geeft zoveel vreugde bij me en zeker ook bij God. Jezus kennen is vragen om vergeving zodat je een diepe verbinding krijgt met het leven door God gegeven!

Misschien ga ik plaggiaat plegen, maar ik wil graag iets vertellen wat ik in de kerk heb gehoord.

In 1816 was het Sixs … die besloot om op de gulden en nu
2 euro munt het opschrift te plaatsen; God met ons. ( om zo te voorkomen dat
men niet eerlijk zou handelen) Al pratende kwam de voorganger terecht bij Jeremia
hoofdstuk 1. Hier deed God beloften naar Jeremia toe.Ik zou allemaal goed komen. Nee, Jeremia had het niet makkelijk en hij was in hoofdstuk 15 erg teleurgesteld in God en vroeg
zich af dat het allemaal nog wel zin had om zich te richten op de Heer. Er
gebeurde zoveel in zijn leven dat hij niet in de hand had of zelfs kon
hebben. Maar de Heer vertelde dat Jeremia vergat om weer eens te kijken naar
hoofdstuk 1 van welke beloften God voor hem klaar had liggen.

Een andere voorganger had het over het vermenigdvuldingen. Wat is blijven hangen bij mij is dat we met al onze zorgen, verdriet, boosheid en teleurstelling bij God mogen komen. Hij wil graag dat we dit alles met Hem delen. Zo vertelde Jeremia ook aan de Here zijn teleurstelling. Hierdoor kon God Jeremia vertellen over de beloften van hoofdstuk 1. Doordat wij onze gedachten en gevoelens delen met Hem kan Hij gaan vermenigdvuldigen!
De conclusie van de preken is dat we ons mogen nestelen onder zijn vleuges zoals in Psalm 57 staat!Want God wil graag met ons zijn!

Als we de waarheid hebben ontdekt van wie Jezus voor ons is en dit in ons hart meedragen kunnen we op weg gaan naar de lente; het ontkiemende, prille leven! Ja, om van daaruit in volle bloei te mogen staan en te mogen groeien en mogen genieten van wat de zomer geeft!

Ja, zo mogen we ook genieten van wat God ons geeft door Jezus Christus heen! Om vanuit het Heilige in het Heilige der Heiligen te komen moest de hogepriester door het voorhangsel naar binnen. Dit mocht maar één keer per jaar. Maar toen Christus stierf op het Kruis, scheurde de voorhang van de tempel. God deed het, het was geen mensenwerk, want het kleed scheurde van boven naar beneden! De dood van Christus opende de toegang tot Gods Heerlijkheid! Want dankzij het bloed van Jezus kunnen we zonder schroom binnengaan in het Heiligdom, omdat Hij voor ons met Zijn lichaam een weg naar een nieuw leven gebaand heeft, door het voorhangsel heen (Hebreen 10:18,19)! Is dit niet iets om stil van te worden? Ja, ik denk het wel want hierdoor kunnen we de zomer van ons leven ervaren en zelfs diep van binnen laten verankeren, omdat we de nieuwe mens aan doen. We mogen Gods tegenwoordigheid binnen gaan, Gods aanwezigheid voelen. En dat staat gelijk aan in in Zijn huis te vertoeven en te genieten van vrijheid, rust en vreugde. Ja van het leven! De ark die in het Heilige der Heilgen staat was de woonplaats van God. In de dagen van de Tabernakel ontmoette God Zijn volk boven het verzoendeksel van de ark. Vandaag de dag is Christus onze veilige ark en woont God in ons. Jezus zegt het doeltreffend in Johannes 14; Ik ben in jou, gelijk jij in Mij bent’. Het doet me denken dat ik in de mist loop en mij helemaal omgeeft.

Ja, we hebben nu een Hogepriester ( Jezus red.) die dienst doet in het huis van God, laten we God dan naderen met een oprecht hart en een vast geloof, nu ons hart gereinigd is, wij van een slecht geweten bevrijd zijn en ons lichaam met zuiver water is gewassen. Laten we zonder te wankelen datgene blijvend belijden waarop we hopen, want Hij die de belofte heeft gedaan is trouw (Hebreen 10:21-23)!

De herfst en de winter geven een tijd aan van overgave en zuivering, om zo de Waarheid te mogen ontdekken van Jezus Christus, die gestorven is aan het Kruis voor ons! Als we deze waarheid hebben ontdekt en in ons hart meedragen kunnen we op weg gaan naar de lente; het ontkiemende, prille leven!

Dit prille leven staat synoniem met het Heilige. We komen in dit vertrek door de tweede opening die is ontstaan door 5 pijlers.  Pijlers die ook wel worden gezien als de 5 bedieningen waar de gemeente op rust (Efeze 4:11).  Ja we mogen door deze tweede opening gaan, want we mogen de Tegenwoordigheid van God zoeken door Jezus Christus! We zijn priesters geworden doordat we bij het wasvat ‘ja’ gezegd hebben tegen Jezus!

Het is niet  voor niets dat het vertrek met de kandelaar, de tafel met de 12 toonbroden en het reukoffer altaar het Heilige wordt genoemd. Heilig betekent; apart gezet worden. Of anders gezegd; een kind van God zijn. Hierdoor kunnen we het prille leven binnenstappen! Dit doet me denken aan de woorden van Paulus in Efeze 4:20 ‘maar gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen’! Is dit niet iets bijzonders?! Ja, het verhaal gaat verder want de tafel met de 12 toonbroden wil zeggen dat, het God om het hele volk gaat; Jood en Griek, zoals Efeze 1 zegt. Dus allen die zich een kind van God willen laten noemen en het ook willen zijn. Hierdoor kunnen we ons voeden met de toonbroden. Dit staat voor dat het leven van een christen gevoed kan worden door het ware woord. We kunnen ons voeden door ons bezig te houden met Hem. Juist door de Bijbel te lezen, te bidden, te zingen, in gesprek te gaan over het geloof. Ja van Hem te genieten. Hiervoor staat het reukoffer altaar in het Heilige. Dat geeft geestelijke groei en ware zegen! Juist dan kunnen we de kandelaar in onze hand nemen. Deze staat voor het beeld van de Heilige Geest ( Zacharia 4:1-6). Als kind van God mag ons licht schijnen voor de mensen, opdat ze de goede daden zien en eer bewijzen aan de Vader in de hemel ( Matheus 5:16).

Een ontvaderlijkt vaderland, dat zingen Elly en Rikkert.
Dit heeft me verdriet gedaan, want het is voor veel kinderen een waar woord geworden. Het gaat er niet om dat de vader even achter de kinderwagen loopt, het gaat er niet om dat hij een partijtje voetbalt met zijn zoon. Het gaat veel dieper. Het gaat erom dat de man met zijn vrouw samenwerkt om hun zoon of hun dochter groot te brengen. Moeder koesterd het kind, beschermd het kind en geeft het kind veiligheid en geborgenheid door het kind bij zich te nemen. Ja ook de vader doet dit, maar dan is de vader meer naar buiten gericht. Hij pakt alsware het kleine knuistje van zijn zoontje of dochtertje en neemt de kleine mee in de maatschappij. De man mag zijn verantwoording gaan nemen als vader door het kind in de voor hem of haar nog onbekende en grote wereld te bevestigen. Ja door kenbaar te maken dat ze het goed doen in wat ze doen!
Zo is er een samenspel tussen moeder en vader. Maar dan, dan overkomen vele kinderen tegenwoordig iets onuitwisbaars. Een van de ouders verlaat de kinderen. Vaak zijn dat vaders om wat voor reden ook. Maar er zijn ook genoeg vaders die het gezin niet verlaten en toch ook geen vaderlijke verantwoording nemen. Ik vind het pijnlijk en verdrietig voor de vader, voor de moeder en ja ook voor het kind. Want er is een leegte ontstaan, een gemis. Wat vaak door onmacht verkeerd wordt gevuld met boosheid, verdriet, teleurstelling. Hoe ouder je word hoe zeerder dit doet in je binnenste, in je hart.
Zullen we bidden voor al deze kinderen en hun moeders en ja ook hun vaders die misschien verraf zijn?
Ja, want de leegte die van binnen gevoeld wordt, mag gevuld worden met de Liefde van Christus. Hij is het die je Kracht geeft. Kracht om door te gaan, Kracht om te kunnen hopen dat je bevestigd wordt, Kracht om rust en vrede in je hart te vinden. Juist omdat Hij Jezus Christus het is die zegt; kom, kom bij Mij en schuil onder mijn vleugels. Daar mag je jezelf beschermd weten en bevestigd, want God de Vader houdt van je voor altijd en Hij vult je leegte op en bevestigd je!

Even een ander uiterlijk. Het lijkt wel pinksteren, zo met al die vlammen. Maar het vertolkt voor mij de warmte die uitmond in de Liefde van Jezus voor ons. Ik ben met Efeze bezig en ontdek steeds meer welke kracht deze liefde in zich heeft. Het is de kracht die vrede, vrijheid en rust in zich heeft. In deze tijd gaat veel om ervaring, om voelen. Maar het gaat dieper. Het gaat om het zeker weten dat Hij jou en mij onvoorwaardelijk, dus zonder voorwaarde voor altijd Lief heeft. Dit zeker weten mag een verbinding gaan leggen tussen het gevoel en verstand. Ik denk dat dit kan door Jezus Christus.
Wat heerlijk dat Hij voor ons op aarde is gekomen!

Daarom zie, Ik zal haar lokken, en haar leiden in de woestijn, en spreken tot haar hart. Ik zal haar aldaar haar wijngaarden geven, en het dal Achor maken tot een deur der hoop. Dan zal zij daar zingen als in de dagen van haar jeugd, als ten dage toen zij trok uit Egypte. En het zal te dien dage geschieden, luidt het woord des Heren, dat gij Mij noemen zult: mijn man, en niet meer: mijn Baal ( bijbelboek Hosea hoofstuk 2 vers 14).